Van Duisternis aan Licht

Waarom me Lord?

Soms, als vanzelfsprekendheid, dingenonderbreking. Of meer bepaald, gaan de dingen verkeerd. Deze laatste drie weken in Guatemala zijn een perfect goed voorbeeld geweest. Zo vele dingen die gebeurden waren niet in het plan, of zelfs veranderden volledig het plan. Hier is een onvolledige lijst van enkele dingen:

De nacht wij wij aankwamen had een ongeval op de weg. Aangezien wij hier zijn geweest heeft het bijna dagelijks geregend. Verscheidene wegen in de stad zijn gesloten en in aanbouw, vergend het gebruik van absoluut afgrijselijke landweggen die echt de hersenen rammelen. Onze vrachtwagen heeft drie (telling `em, 3) tijden in drie weken opgesplitst. Één nacht liep de boot uit gas op het meer. Één van onze taxis splitste in het midden van een grote vulklei (klein meer) op. Wij huurden een motorfiets die een lekke band kreeg. Wij keerden van het tonen van een film in de boot laat bij nacht terug en onze taxi toonde niet in het midden van een drijfstortbui. De hoofdweg uit de Stad van Guatemala was gesloten veroorzakend een vertraging van drie uur. Wij werden geroofd.

Ik ben zeker er meer geen die ik kan herinneren maar u krijgt het idee zijn. Zo waarom laat maakt de God of al deze dingen gebeuren? Het antwoord zou ongelooflijk eenvoudig kunnen zijn: voor me, is het eenvoudig dat ik niet het weet. Noch moet ik het weten.

De baan had nog een gelijkaardige veel slechtere gelegenheid aan vraagGod. En hij. Hij wilde God van aangezicht tot aangezicht samenkomen om te weten te komen waarom de dingen aan hem gebeurden dat hij niet dacht hij verdiende. En de reactie van de God?

De bijbel in het basisEngels zegt het als dit: Het 40:2 van de baan (BBE) zal hij die geeft het onderwijs aan de Heerser van allen protesteert? Laat hem die argumenten heeft tegen God naar voren te brengen geeft een antwoord.

En de Baan wijst op hij begreep dat hij geen recht had de Almachtige God met deze reactie te vragen: Het 40:4 van de baan (BBE) Echt, ben ik van geen waarde; welk antwoord kan ik op u geven? Ik zal mijn hand op mijn mond zetten.

Dit is waar ik die me veel te vaak vind, woorden of gedachten probeert terug te nemen die ik van mijn ongenoegen met het ongemak van het ogenblik heb gehad. Wordt gefrustreerd wegens een wegsluiting die me drie uren nam slechts overgaan door om te vinden dat ik in een plaats was om somebody later te helpen wie hulp nodig had. Hebbend onze vrachtwagenopsplitsing in een vreemde stad die ons tot een werktuigkundige leidde die over Jesus moest horen. Wordt geroofd in de wildernis en toch kunnend een landstreek van de Bijbel in de rovershanden krijgen. En toch doe ik het nog. Ik word gefrustreerd, of boos wegens de ongemakken ontmoet ik wanneer, vaak als ik hen enkel wat tijd zou geven uit te spelen ik God hen zou zien indienen.

Waarom boos worden wij over dingen die in ons leven dat storen, of probleem gebeuren of ons kwetsen? Het antwoord is werkelijk basis. Omdat wij ons leven bezitten. Wij hebben hen niet aan God gegeven. Ik ga niet de verzen opnieuw citeren die de bespreking van het leven offers die, met Christus kocht worden gekruisigd, met een prijs, enz. enz. enz. Wij allen weten dat wij verondersteld om bedienden van God en aan elkaar zijn te zijn. Zo waarom is het, die wij niet kunnen schijnen om dit te leren eenvoudigst van lessen? De god bezit ons leven. Als wij dit konden leren, zou ons leven zo veel eenvoudiger zijn. Hoe?

Overweeg dit. Als bedrijfseigenaar heb ik werknemers die voor me werken. Zeg ik de meester ben en mijn werknemers de bedienden zijn (enkel bespreking aan hen en zij zullen u vertellen dit waarschijnlijk nauwkeurig… is). Wanneer een klant in drijft en een stuk van mijn materiaal beschadigt dat me verscheidene duizend dollars aan moeilijke situatie kost, schijnen mijn werknemers (bedienden) niet om het zelfde probleem te hebben dat ik heb. Zij nog worden betaald, verliezen zij geen geld en zij moeten niet voor de reparatie betalen. Ja, in feite verlaat de glimlach nooit hun gezicht. Of ik vragen een werknemer zeggen om mijn auto te drijven om één of ander stuk van koopwaar te ontvangen en het terug te keren aan de opslag. Halverwege aan de bestemming blaast de motor - omhoog. Een slepenvrachtwagen wordt verzonden en neemt de auto aan een garage, waar verscheidene duizend dollars in reparaties nodig zijn. Mijn werknemer (bediende) ontvangt nog hun loon zelfs voor de tijd zij niet drijven, en de auto is niet hun verantwoordelijkheid zodat verliezen zij om het even wat niet. Slechts I (de meester) behandelt het probleem. Nogmaals verlaat de glimlach nooit hun gezicht.

Is hoe zo eenvoudig dat? De meester (God) huurt u in en u komt in feite overeen om voor hem te werken. Hij koopt voor u alles u hebt omdat u aan hem met niets komt. U bent kleren, auto, familie, huis; alles. En vooral uw geld en uw tijd. Hij verstrekt het allen voor u. Ontkennen wij dat het allen tot hem behoort? Als het, wanneer de auto opsplitst zouden wij eenvoudig naar hem moeten gaan en „Droevig over dat zeggen maar de auto splitste op. Wat u me willen doen?“ Of wanneer wij genoeg geld niet hebben om de rekeningen te betalen zouden wij opnieuw zeggen naar hem moeten gaan en „u zijn uit geld en ik moet weten hoe u wilt te werk gaan.“ De glimlach zou ons gezicht nooit moeten verlaten.

Dan waarom heb ik een probleem wanneer ik in verkeer geplakt word? Wanneer een onverwachte reparatie neemt me uit mijn begroting? Wanneer ik heb een probleem met een lid van mijn familie? Wanneer ik verlies mijn baan? Enz., enz., enz. Dat is gemakkelijk. Omdat ik geen meester heb, BEN ik de MEESTER. IK BEN, BEN IK, BEN IK, BEN IK, BEN IK. Zie een droevig patroon? Ik ben de meester omdat ik wil controleren. Ik wil mijn het leven en soms zelfs leven van andere mensen controleren. Zo nu, in plaats van God die de meester en wij de bedienden is, wat van ons willen ook de meester zijn. In feite, vragen wij openlijk waarom de dingen in ons leven, als Baan gebeuren. Omdat het niet eerlijk is of wij verdienen het niet. Maar wanneer wij denken of dit zeggen, in zijn eenvoudigste vorm confronteren wij de meester die of het maakte toestond te gebeuren. Wij vragen onze Lord. En de reactie van de God?

„Zal hij die het protesteren het onderwijs aan de Heerser van allen geven?“ is

Controle

Zo willen wij in controle zijn. Wat verkeerd is met dat? Toch niet worden wij onderwezen van een vroege leeftijd dat wij beheerst moeten zijn, zelf-geïnformeerda, zelfverzekerd, zelf-gedisciplineerd en onafhankelijk? „Hij is een echte selfmade man!“ Is niet dat een compliment? In deze wereld, ja. In de economie van de God, nr.

Zo wat verkeerd is met alle zelfwoorden? Ik weet niet het, waarom niet wij terugkeren naar het begin van verwezenlijking en zien wat het zegt.

Het 3:4 van Duitsland en het serpent zeiden unto de vrouw, zal Ye niet zeker sterven:

5 voor God doth weet dat in de dag ye daarvan eet, dan zullen uw ogen worden geopend, en ye zal als goden, het het weten goed en kwaad zijn.

Bericht om het even wat? De Satan vertelt Vooravond, zult U niet sterven, in de dag daarvan eet U, zullen UW ogen worden geopend, en U zult als goden… zijn Wat doet de God? Hij controleert dingen. Hij maakt hen, neemt hij hen en hij breekt hen, onder andere, bij zijn goed genoegen. De Satan bovengenoemd aan Vooravond „eet het fruit en u kunt uw eigen leven controleren.“ En zoals mijn goed Kalfsvlees http://seegod.org/featured_article.htm van het vriendenGen heeft gezegd, heeft de mensheid geprobeerd om dingen sinsdien te controleren. Onthaal aan zelf.

In onze dag en tijd van de psychologie en bewegingen de Nieuwe van de Leeftijd (opnieuw verpakte mystiek), worden wij aangemoedigd overal om te bevestigen. Als wij slechts in aanraking met onze binnen zelf kunnen worden, kunnen wij op de een of andere manier bevestigen. Hoe dwaas is dit? U te hoeven niet om ver voor het probleem met zich te kijken; het is uw zelf. De draai aan God volledig en u verliest uw probleem; u verliest uw zelf. Jesus vertelt ons ongeveer zelf in het 16:24 ¶ van MT dan gezegd Jesus unto zijn discipelen, als om het even welke mens na me zal komen, hem zal laten ontkennen, en zijn kruis, zal opnemen en me zal volgen. Niet zoeken, ontdek me, vinden zich, verbeteren zich; hij moet ontkennen. Ontken me. Ontken me. Ontken me. Welk deel van ontkent zelf niet wij krijgen? Soms blijkt het dat wij denken het vers zegt „Christus“ ontken. In plaats van het Christus-Gecentreerde leven leven teveel mensen het zelf-gecentreerde leven. En wanneer dat leven gebroken wordt waar zij draaien? Aan het eigenlijke ding dat het in de eerste plaats brak. Zelf.

Ik weet dit is lang maar gelieve het door te lezen. Ik heb het gebroken leven en ik ben niet gelukkig met mijn „zelf“. Zo draai ik aan boeken en mensen die me vertellen om mijn „zelf“ te verbeteren. Ik heb een nieuw zelf-beeld nodig. Omdat mijn huidig zelf-beeld geen goed is. Duh! Maar wacht hoorde u me niet zegt ik gebroken ben? Wanneer de motor zich in mijn autoonderbrekingen het herstelt door binnen zich te kijken? Of herstelt de werktuigkundige het door binnen dan wat hij met andere gebroken motoren te kijken en te vergelijken ziet? Nr. Hij heeft een handboek dat hem wat de motor verondersteld vertelt om is te kijken als en te doen en hoe te om het te zetten terug in de juiste voorwaarde en het te handhaven. Hoe dwaas het zou moeten proberen om het te bevestigen door andere gebroken motoren te bekijken. Paul vertelt hieronder ons dit

2Co het 10:12 ¶ want wij durven van het aantal niet maken, of vergelijkt zich met sommigen die zich aanbevelen: maar zij die meten zelf, en vergelijken onder zich, zijn niet wijs.

Zo, meten ons niet door ons te vergelijken bij ons of te vergelijken aan elkaar. Deze zelfde waarschuwing is op het bepalen van brokenness van ons leven van toepassing. Vaak kunnen wij het gebroken leven door de wereldennorm hebben. Maar dat is niet onze norm als Christen. Onze norm is ook ons handboek. Het heeft de Bijbel geroepen. Het vertelt ons wat een goede motor als en hoe te om het te houden lopend kijkt. Het vertelt ons het is niet over wat wij denken, maar wat hij denkt.

2Co het 10:17 maar whoever een wens voor glorie heeft, laat zijn glorie in Lord zijn.

18 voor Lord is de goedkeuring van een mens niet afhankelijk van zijn advies van zich, maar van het advies van Lord van hem.

Zo vertelt het handboek (de Bijbel) ons dat zelf niet goed is en wij zouden het moeten ontkennen. Goed toen, wat als wij „zelf“ namen en „God“ in plaats daarvan substitueerden? Een nieuwe gedachte, is niet het?

In plaats van me die BEHEERST is, ik god- wordenGECONTROLEERD. Gecontroleerd door God? Dat klinkt beter:

2Co 10:3 voor hoewel wij in het vlees lopen, voeren wij niet na het vlees oorlog:

4 (voor de wapens van onze oorlogvoering zijn niet vleselijk, maar machtig door God aan het trekken neer van sterk houdt;)

5 gietend onderaan verbeelding, en elk hoog ding die exalteth zelf tegen de kennis van God, en het brengen van in gevangenschap elke gedachte aan de gehoorzaamheid van Christus;

In plaats van wordt zelf-GEÏNFORMEERDI, ik god- wordenGEÏNFORMEERDA:

Het 1:17 van Eph dat de God van onze Lord Jesus-Christus, de Vader van glorie, unto u kan geven de geest van wijsheid en revelatie in de kennis van hem:

18 de ogen van uw begrip dat wordt geïnformeerds; dat ye kan weten wat de hoop van zijn het roepen is, en wat de rijkdom van de glorie van zijn overerving in de heiligen,

19 en wat de overschrijdende grootheid van zijn machts ons-afdeling is wie, volgens het werken van zijn machtige macht gelooft,

Wacht, dacht ik het allen over me, mijn geluk, mijn toekomst, mijn leven was maar het zegt „in de kennis van hem“, „van zijn het roepen“, „van zijn overerving“, „van zijn macht“, en „van zijn machtige macht“. Misschien is het niet over me…

In plaats van ZELFVERZEKERD het zijn, zou ik god-ZEKER zijn:

Het 3:12 van Eph waarin wij onverschrokkenheid en toegang met vertrouwen door het geloof van hem hebben.

In plaats van wordt zelf-GEDISCIPLINEERD, ik god- wordenGEDISCIPLINEERD:

Het 12:5 van Heb en ye hebben de aanmaning vergeten die speaketh unto u als untokinderen, Mijn zoon, niet thou het chastening van Lord veracht, noch wanneer thou kunst verzwakt die van hem wordt berispt:

6 voor wie Lord loveth hij chasteneth, en scourgeth elke zoon wie hij receiveth.

En ten slotte, en waarschijnlijk het belangrijkst, in plaats van ONAFHANKELIJK het zijn zou ik god-VERTROUWEND zijn:

2Ch het 16:8 was niet de Ethiopiërs en Lubims een reusachtige gastheer, met zeer vele blokkenwagens en ruiters? maar toch omdat thou didst op LORD vertrouwt, leverde hij hen in thinehand.

Hoe te om uw gebroken leven te bevestigen, als u hebt? Krijg hand, las het handboek, bestudeert het handboek en doet wat het handboek zegt. Oh ja, en doet zich van de hand. Tot ziens.

Door de manier, die bent niet gemakkelijk van de hand doet. Ik weet het. Maar beetje bij beetje, geleidelijk, in Zijn tijd.

„Als wij meer open waren om in ons leven de instructies van het woord van God te ontvangen en uit te voeren, zouden wij niet zo vaak klagen van de moeilijkheid van de weg wij ons op.“ vinden

Deze ingang werd gepost op Maandag, Mei 12, 2008 bij 5:45 p.m. en wordt ingediend in de Extreme Studie van de Bijbel. U kunt om het even welke reacties op deze ingang door het voer RSS 2.0 volgen. U kunt een reactie, of trackback van uw eigen plaats verlaten.