Από το σκοτάδι στο φως

«Τίποτα δεν θέτει σε ένα πρόσωπο τόσο μεγάλο μέρος από την προσιτότητα του διαβόλου ως ταπεινότητα.» (Edwards)

Εδώ είναι μερικές ενδιαφέρουσες σκέψεις στην υπερηφάνεια, και η χειρότερη υπερηφάνεια, πνευματική υπερηφάνεια. Δείτε τι σκέφτεστε.

Μήλο Edwards στην πνευματική υπερηφάνεια.

Η πρώτη και χειρότερη αιτία του λάθους που επικρατεί στην ημέρα μας είναι πνευματική υπερηφάνεια. Αυτό είναι η κύρια πόρτα από την οποία ο διάβολος μπαίνει σε τις καρδιές εκείνοι που είναι ενθουσιώδεις για την πρόοδο Χριστού. Είναι ο κύριος κολπίσκος του καπνού από το απύθμενο κοίλωμα για να σκουρύνει το μυαλό και να παραπλανήσει την κρίση, και η κύρια λαβή από τους οποίους Satan παίρνει τη λαβή των Χριστιανών για να εμποδίσει μια εργασία του Θεού. Έως ότου θεραπεύεται αυτή η ασθένεια, τα φάρμακα εφαρμόζονται μάταια για να θεραπεύσουν όλες τις άλλες ασθένειες.

Η υπερηφάνεια είναι δυσκολότερο να διακριθεί από οποιαδήποτε άλληδήποτε δωροδοκία επειδή, από τη φύση, η υπερηφάνεια είναι ένα πρόσωπο που έχει μια πάρα πολύ υψηλή σκέψη του. Είναι οποιαδήποτε έκπληξη, κατόπιν, ότι ένα πρόσωπο που έχει μια πάρα πολύ υψηλή σκέψη του είναι απληροφόρητο από την; Σκέφτεται η άποψη έχει του έχει ακριβώς λόγους και επομένως δεν είναι πάρα πολύ υψηλή. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει κανένα άλλο θέμα στο οποίο η καρδιά είναι deceitful και unsearchable. Η ίδια η φύση από το είναι να απασχοληθεί η αυτοπεποίθηση και να οδηγηθεί μακριά οποιαδήποτε υποψία του κακού σεβόμενος.

Η υπερηφάνεια λαμβάνει πολλές μορφές και μορφές και καλύπτει την καρδιά όπως τα στρώματα ενός κρεμμυδιού όταν τραβάτε από ένα στρώμα, είναι εκεί άλλο κάτω από. Επομένως, πρέπει να έχουμε το μέγιστο ρολόι διανοητό πέρα από τις καρδιές μας όσον αφορά αυτό το θέμα και να φωνάξουμε ο πιό σοβαρά στο μεγάλο ερευνητή των καρδιών για τη βοήθειά του. Που εμπιστεύεται την καρδιά του είναι ανόητος.

Δεδομένου ότι η πνευματική υπερηφάνεια στη φύση της είναι μυστικοπαθής, δεν μπορεί να διακριθεί καλά από την άμεση διαίσθηση το ίδιο του πράγματος. Προσδιορίζεται καλύτερα από τα φρούτα και τα αποτελέσματά του, μερικά από τα οποία θα αναφέρω μαζί με τους αντίθετους καρπούς της χριστιανικής ταπεινότητας.

Το πνευματικά υπερήφανο πρόσωπο είναι πλήρες του φωτός ήδη και θεωρεί ότι δεν χρειάζεται την οδηγία, έτσι είναι έτοιμος να περιφρονήσει την προσφορά από την. Αφ' ενός, το ταπεινό πρόσωπο είναι όπως ένα μικρό παιδί που λαμβάνει εύκολα την οδηγία. Είναι προσεκτικός στην εκτίμηση του του, ευαίσθητη ως προς το πόσο εκτεθειμένος πρόκειται να ξεφύγει. Εάν προτείνεται σε τον ότι ξεφεύγει, είναι ο πιό έτοιμος να ερευνήσει στο θέμα.

Οι υπερήφανοι άνθρωποι τείνουν να μιλήσουν για άλλος τις αμαρτίες, την άθλια αυταπάτη των υποκριτών, deadness μερικών Αγίων με την πικρία, ή την αντίθεση στο holiness πολλών οπαδών. Η καθαρή χριστιανική ταπεινότητα, εντούτοις, είναι σιωπηλή για τις αμαρτίες άλλες, ή μιλά για τους με τη θλίψη και τον οίκτο. Το πνευματικά υπερήφανο πρόσωπο βρίσκει το ελάττωμα με άλλους Αγίους για την έλλειψη προόδου τους στην επιείκεια, ενώ ο ταπεινός Χριστιανός βλέπει τόσο πολύ κακό στην καρδιά του, και ανησυχεί τόσο για το, για το ότι δεν είναι ικανός να είναι πολύ πολυάσχολος με άλλες καρδιές. Παραπονιέται το μεγαλύτερο μέρος του και της πνευματικής ψυχρότητάς του και εύκολα ελπίζει ότι καθένας έχει την περισσότερες αγάπη και ευγνωμοσύνη στο Θεό από τον.

Πνευματικά οι υπερήφανοι άνθρωποι μιλούν συχνά για σχεδόν όλα που βλέπουν σε άλλοι στην πιό σκληρή, αυστηρότερη γλώσσα. Συνήθως, η κριτική τους κατευθύνεται ενάντια όχι μόνο στα κακά άτομα αλλά και προς τα αληθινά παιδιά του Θεού και εκείνους που είναι οι ανώτεροί τους. Ο ταπεινός, εντούτοις, ακόμα και όταν έχουν τις εξαιρετικές ανακαλύψεις της δόξας του Θεού, συντρίβεται με το vileness και το sinfulness τους. Οι παραινέσεις τους στους συντροφικούς Χριστιανούς δίνονται κατά μια αγάπη και τρόπο ταπεινό, και μεταχειρίζονται άλλων με τόσο πολλά ταπεινότητα και gentleness όπως Χριστός, που είναι απείρως επάνω από τους, τους μεταχειρίζεται.

Η πνευματική υπερηφάνεια διαθέτει συχνά τους ανθρώπους για να ενεργήσει διαφορετικός στην εξωτερική εμφάνιση, για να υποθέσει έναν διαφορετικό τρόπο, επιτρέπει, ή συμπεριφορά. Εντούτοις, ο ταπεινός Χριστιανός, αν και θα είναι σταθερός στο καθήκον του πηγαίνοντας ο τρόπος του ουρανού μόνο ακόμα κι αν όλος ο κόσμος forsake αυτός ακόμα δεν ευχαριστεί στην ύπαρξη διαφορετικός για τη χάρη της διαφοράς. Δεν προσπαθεί να τεθεί επάνω για να αντιμετωπισθεί και να παρατηρηθεί δεδομένου ότι το ένα διακεκριμένο, αλλά αντίθετα, διατίθεται για να γίνει όλα τα πράγματα σε όλα τα άτομα, για να παραγάγει σε άλλα, για να προσαρμοστεί σε τους, και παρακαλώ σε τους στο όλο εκτός από την αμαρτία.

Οι υπερήφανοι άνθρωποι παίρνουν τη μεγάλη ειδοποίηση της αντίθεσης και των τραυματισμών, και είναι επιρρεπείς σε μιλούν συχνά για τους με έναν αέρα της πικρίας ή της περιφρόνησης. Η χριστιανική ταπεινότητα, αφ' ενός, διαθέτει ένα πρόσωπο για να είναι περισσότερος όπως τον ευλογημένο Λόρδο του, ο οποίος όταν βρίζει δεν άνοιξε το στόμα του αλλά δεσμεύθηκε στη σιωπή σε τον που κρίνει δίκαια. Για τον ταπεινό Χριστιανό, ο πιό θορυβώδης και ο εξαγριωμένος ο κόσμος είναι ενάντια σε τον, ο σιωπηλότερος και ακόμα θα είναι.

Ένα άλλο σχέδιο των πνευματικά υπερήφανων ανθρώπων είναι να συμπεριφερθεί στους τρόπους που τους κάνουν την εστίαση άλλοι. Είναι φυσικό για μια υπερηφάνεια προσώπων υπό την επήρεια να ληφθούν όλα τα σέβη που του υποβάλλονται σε. Εάν άλλοι παρουσιάζουν μια διάθεση για να υποβάλουν σε τον και την παραγωγή στο σεβασμό σε τον, είναι ανοικτός σε το και το λαμβάνει ελεύθερα. Στην πραγματικότητα, έρχονται να αναμείνουν τέτοια επεξεργασία και για να διαμορφώσουν μια ανεπαρκή άποψη εκείνοι που δεν τους δίνουν τι αισθάνονται αξίζουν.